Historia i współczesność destylarni Rudolf Jelínek

Poznajcie z nami skomplikowaną, tragiczną, ale i wciąż pełną sukcesów historię firmy Rudolf Jelínek.

Jak to często bywa, matką wynalazku czy pomysłu na biznes była potrzeba rozwiązania trudnej sytuacji.
Gdybyście odwiedzili okolice Vizovic w drugiej połowie XIX wieku, zobaczylibyście rozległe sady śliwkowe, pod którymi leżały owoce, których nikt nie przetwarzał. W tamtym czasie zaczęto sprowadzać lepsze owoce z południowych krajów i lokalne śliwki stały się niesprzedawalne.

Wówczas ojciec założyciela firmy, Zikmund Jelínek, postanowił działać – założył gorzelnię. Po I wojnie światowej przekazał dobrze prosperującą destylarnię swoim synom – Rudolfowi i Vladimirowi. W 1926 roku bracia rozdzielili działalność: Rudolf zaczął prowadzić firmę samodzielnie. W latach trzydziestych rozpoczął eksport koszernej śliwowicy do Stanów Zjednoczonych i Izraela. Niestety nadeszła wojna, naziści przejęli majątek, a Rudolf wraz z żoną i synami Zdeňkiem i Jiřím zostali deportowani do obozów koncentracyjnych. Z obozów powrócili jedynie synowie, jednak Zdeněk zmarł rok po wojnie, mając 25 lat. Firmę w wieku 19 lat przejął Jiří. Kiedy próbował ponownie uruchomić zakład, przyszło komunistyczne upaństwowienie, a Jiří uciekł za granicę.

Ale wróćmy do ich produktu, który rozsławił ich na całym świecie.

Czy istnieje różnica między zwykłą a koszerną śliwowicą? Tak! I to nawet w smaku!

Koszerna śliwowica (hebr. כשר) to rodzaj owocowego destylatu – konkretnie śliwowicy – który spełnia surowe zasady żydowskiego prawa religijnego (kaszrutu). Oznacza to, że cały proces produkcji – od zbioru śliwek, przez fermentację, destylację, przechowywanie, aż po butelkowanie – musi odbywać się zgodnie z halachą i pod nadzorem rabina lub certyfikowanego inspektora.

Zasady produkcji koszernej śliwowicy:

1. Owoce: Wykorzystywane są wyłącznie śliwki, które nie są zanieczyszczone owadami, zakazanymi w kaszrucie pestycydami lub innymi nieczystościami.
2. Przetwarzanie: Cała obróbka owoców, fermentacja i destylacja mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby pochodzenia żydowskiego, które przestrzegają szabatu i innych przykazań.
3. Technologia:
   • Cały sprzęt i urządzenia (kadzie, węże, kolumny destylacyjne, zbiorniki, filtry, zawory) muszą być koszernie oczyszczone i zatwierdzone przez rabina.
   • Nie można używać żadnych obcych enzymów, konserwantów, chemikaliów ani drożdży, jeśli nie mają certyfikatu koszerności.
4. Butelkowanie: Napełnianie butelek również musi odbywać się pod nadzorem rabina. Na etykiecie musi znajdować się znak „Kosher” lub „Kosher for Passover” (na Pesach).

Czy koszerna śliwowica naprawdę różni się smakiem od zwykłej?
Przekonacie się o tym w Centrum Zwiedzania firmy Rudolf Jelínek – w filmie w języku polskim. I nie tylko – będziecie mogli także zajrzeć do procesu produkcji!

Przekonaliśmy Was, by ruszyć śladami historii i współczesności tej wyjątkowej firmy? Wybierzcie się na tę niepowtarzalną wycieczkę!

Więcej informacji: www.vychodni-morava.cz